اگر شعر ناصبوری را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید  ناصبوری | شعر عاشقانه عرفانی از داکتر صالحه واهب واصل

شعر «اسم اعظم» از داکتر صالحه واهب واصل بازتاب جستجوی حقيقت، بيداری درون و شناخت نفس انسان است. در اين سروده مفاهيم عرفانی، خود شناسی و نزديک شدن انسان به پروردگار با زبانی عميق و شاعرانه بيان شده است.

اسم اعظم

دیده از دیوانگی های دلم نم می شود
هر تعلق با جهان دیگرم غم می شود
می کنم سیری به ملک عشق تا ژرفای جان
در نظر هر حجرۀ جان من، عالم میشود
هر قدر در عمق جان خود به آگاهی رسم
مو به مو رب، پیش چشم من مجسم میشود
خصلت حیوانیت با نفس می گردد عظیم
وانکه غالب گشت بر نفس خود، آدم میشود
آب خجلت بر جبین جوشد، از شِرک خدا
آب شرم از گم شدن در خویش، شبنم می شود
تکیه بر نام کسان جز نا او باشد گناه
نام من در سایۀ او اسم اعظم می شود
هر کی فرق خانۀ دل کرد از بتخانه ها
«واهِبا» در باور، ابراهیم ادهم می شود

داکترصالحه وهاب واصل

برگرفته از کتاب «گنج گمان» — مجموعه نهم غزليات

06-01-2015

هالند