ناصبوری | شعر عاشقانه عرفانی از داکتر صالحه واهب واصل
اگرشعر غنای عشق را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید غنای عشق | شعر عرفانی عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل
شعر «ناصبوری» از داکتر صالحه واهب واصل بازتاب عشق، وفاداری و دلبستگی عميق به معشوق است. در اين سروده احساس شوق، غيرت عاشقانه و نياز روحی با زبانی شاعرانه و پر احساس بيان شده است.
ناصبوری
آن دیده که به غیر ترا دید کور باد
وان دل که جز هوای تو دارد به گور باد
آن سر که غیر یاد تو اندیشه میکند
جای و مقام و منزلتش در تنور باد
نائی که غیر نغمۀ عشق تو سر کند
تنگ گلوش بسته ز هر شر و شور باد
حرفی که خاطرت شود از گفتنش حزین
سهم خبر دهنده و قاصد ترور باد
گستاخ ماه گر بکشد سر مقابلت
حسنش درشت و زشت و سیاه و تغور باد
از هر نگاه زشت حریفان و دشمنان
خواهم که روی ماه و وجودت به دور باد
واهب اگر به غیر رهش جست و جو کنی
تا روز واپسین دلکت ناصبور باد