میهنم | شعر میهنی احساسی از داکتر صالحه واهب واصل
اگر بنده نواز را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک را بخوانید بنده نواز | شعر عرفانی عاشقانه از صالحه واهب واصل
شعر «میهنم» بازتاب عشق عمیق به وطن، احترام به فداکاری ها و دلتنگی برای سرزمین مادری است. این سروده احساس غرور ملی و پیوند قلبی با میهن را به تصویر میکشد.
میهنم
میهنم خاک ترا رب ز طلا ساخته است
بهر حفظت چه دلیرانی که جان باخته است
گشته دامان تو گلگون همه از خون کسی
که درین گیتی به جز عشق تو نشناخته است
تیغ ظلم و ستم عمریست که داری به گلو
خصم با دیده درایی به سرت تاخته است
همت پور ترا بین که به میدان نبرد
بیرق عزت و شأن تو برافراخته است
ثروت بی حد و دامان همت پرور تو
از حسد دیدهٔ بدخواه تو بگداخته است
دشت و کوه و دره و وادی خوش منظر تو
بر دل خلق جهان شور و شر انداخته است
میهنا «واهب» افتاده ز دامان تو دور
غیر عشق تو به غربت همه را باخته است