اگر شعر بیدل عشق را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید  بیدل عشق | شعر عاشقانه و عرفانی از داکتر صالحه واهب واصل

شعر «بیدل» از داکتر صالحه واهب واصل، سروده ای عرفانی درباره رهایی از خود، حقیقت عشق، شور معنوی و وارستگی از تعلقات دنیوی است. شاعر با بیان رمز دوام بیدل و اشاره به شوکت و مقام معنوی او، ارزش عشق و معرفت را فراتر از دولت، جاه، مال و منال میداند. در این شعر، قفس تن و جهان نمادی از محدودیت های انسان است و عشق دلدار راهی برای رهایی از این قیدها و رسیدن به حقیقت معنوی به شمار میرود. شاعر در پایان، مستی و شور خویش را نه از جام و باده، بلکه از قطرۀ جام بیدل میداند.

بیدل

رنگ جهان بیخـودی، رنگ کلام بیـــدل است

معنی عالــم یقین بستــه بــه نـــامِ بیــــدل است

رمز خیــــال عـــاشــــقان، آیینــــۀ جمـــال دل

کشتن نفس و نقش بیگـانــه، پیـــامِ بیــدل است

وزن حباب برگـزیـد، تــا کــه بـرنگ آب شــد

رفتـن بیــدل ازخـودش، رمزدوامِ بیــدل اســت

دیـدۀ پُــرزحیــــرتـم، ویـن دل پُــر زحســــرتم

مات ومموتِ شوکت وشـان ومقـامِ بیــدل است

دولت وشان وملک وجــاه مال ومنال یکطرف

اوجِ خروش معنوی، بس که به کـامِ بیدل است

درقفـس تنـــم نفـس،  درقفــس جهـــــــان تنـــم

پای روان من امــــا بستـه بــــه دامِ بیـدل است

کعبـه وبتخـــانــه کجـــا، صـومعه و دیـرکجـــا

هـرچه بـه غیرعشق دلـــدار،حرامِ بیـــدل است

مســتی جــام یکطـرف، لــذت بـــاده یکطــرف

«واهِبِ» مست، نشـه از قطرۀ جامِ بیــدل است

داکترصالحه واهب واصل

برگرفته شده از مجموعه شعری «مجموعه اول غزلیات»

25-01-2011

هالند