طلب عشق | شعر عرفانی عاشقانه از صالحه واهب واصل
شعر «طلب عشق» از دل احساسات و دلتنگیهای عمیق من سروده شده است این شعر بازتاب لحظههاییست که نبودن معشوق در میان تمام زیباییهای زندگی احساس میشود و انسان در هر صدا و هر محفل جای خالی او را حس میکند کوشش کردهام عشق دلتنگی و وابستگی روحی را با زبانی ساده و احساسی بیان کنم
طلب عشق
دیشب همه در بزم طرب جای تو خالی
مه با شمع و پروانه و شب جای تو خالی
هم چنگ و دف و ساغر و هم باده و ساقی
بی تو همه بود رنج و تعب جای تو خالی
هم نغمه بود و ساز و هم آواز و هم انداز
ای بودن ما را تو سبب جای تو خالی
مدهوشی و مستی و می و بادهٔ گلگون
پا تا به سرم نعمت رب، جای تو خالی
در محضر عام سر ننهم بهر سجودت
ترسم نکنم نقض ادب جای تو خالی
گر سوخته پا تا سر من از غم دوری
ای جان من این نیست عجب جای تو خالی
مردم همه در حسرت خوبایی دنیا
ما را فقط عشق تو طلب جای تو خالی
«واهب» که گزیده است ترا بر همه هستی
بگذشته ز هر اصل و نسب جای تو خالی