حلاوت بهار | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل

اگر شعر احساس ملاحت را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید  احساس ملاحت | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل

شعر «حلاوت بهار» از داکتر صالحه واهب واصل بازتاب شادابی بهار، طراوت طبيعت و دلدادگی عاشق به معشوق است. در اين سروده شاعر با تصوير های لطيف و زبانی شاعرانه، شکوفايی طبيعت را با شوق ديدار و گرمای عشق در هم آميخته است.

حلاوت بهار

همه جا شکوفه باران و بهار آشنایی
همه جا پر از حلاوت، تو بهار من کجایی
ز گل و شکوفه و باغ، ز درخت و ناف آهو
به مشامم می رسد بویی که می شوم هوایی
همه جاست سرد و یخدان، همه جا خموش و ساکت
ز تو زنده می شود آ که ضمانت خدایی
نبرد دگر چمن باری غرور ناز سروی
بدر آیی در چمن گر تو به این قد و رسایی
دل غنچه باز گردد ز تبسم ملیحت
تو اگر نمایی چون مهری ادای خود نمایی
تو بیا که زنده گردم به مثال روز نوروز
تو مرا رها کن از من که تراست دلربایی
تو که می رسی ز آفاق خیال «واهب» اینجا
به دو حرف نغز ده شرحی که تو کدام بلایی

داکترصالحه واهب واصل

برگرفته از کتاب «دل بيتاب»

۲۱-۰۳-۲۰۲۵

هالند

Leave a Comment