اگر شعر مستی طوفان را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید  مستی طوفان| شعر عرفانی عاشقانه از صالحه واهب واصل

شعر «بنده نواز» روایتگر سوز دل، شوق وصال و نیاز عمیق روح به معشوق است. در این سروده احساس فروتنی، عشق و دلدادگی با زبانی لطیف و شاعرانه بیان شده است.

بنده نواز

آخر این اشک حجاب از سر رازم بکشد
شعلۀ دل ز تپش ها به گدازم بکشد
بسملِ عشقم و افتاده به چنگال عقل
طمع آنست که دل از پنجۀ بازم بکشد
همچو سنگی که پس از صبر ایوب گشته گهر
ندهم خاصیت ار بر سر گازم بکشد
حاجت غسل طهارت به سجودش نرود
اشکِ حسرت خود ازین حد جوازم بکشد
نیست این دیدۀ ما را به جز از حسرت آن
که به هر جلوۀ نازش به نیازم بکشد
بسکه از حد ستایش دل من رفته برون
سجدۀ محضرش از فکر نمازم بکشد
چون کف باده که از شور تپش آمده سر
بتپاند به جنون و به فرازم بکشد
«واهِبا» روی متاب از من و بر گوی سخن
که کلامت به در بنده نوازم بکشد

داکتر صالحه واهب واصل

برگرفته از کتاب «گنج گمان» — مجموعه نهم غزلیات

18-07-2013

هالند