مرو بمان | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل
اگر شعر تقدیر را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید تقدیر | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل
شعر «مرو بمان» از داکتر صالحه واهب واصل بازتاب دلدادگی، هراس از فراق و آرزوی ماندن معشوق است. در اين سروده شاعر با زبانی سرشار از احساس، عشق را مايه آرامش و حضور معشوق را معنای زندگی دانسته و درد جدايی را با تصوير های شاعرانه بيان ميکند.
مرو بمان
مرو که بی تو دلم ریزه میشود از غم
مرو که چشم من از رفتنت شود پر نم
مرو که رفتن تو مرگ هر سرودِ منست
تو رنگ واژهُ عشقی به تار قلب قلم
کُشد مرا حس کمبود تو کنار خودم
به هر کجا که روم آورد ترا دل کم
نشسته نام تو در حرف حرف شعر ترم
نباشی گر تو شود شعر من سرودهُ غم
بمان که فاصله ها از حسد ز هم پاشند
بمان که از تو شود زنده جان من هردم
ترا خدا مکن از دوری گفتگو با من
که پاره پاره شود دل ز گریه و ماتم
چه خواهی از من بیچاره (واهبا) برگو
که نیست طاقت هجران تو مرا این دم.