روح استوار میهن | شعر اجتماعی از داکتر صالحه واهب واصل
اگر شعر در مشاعره با بهروز ایرانی را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید در مشاعره با بهروز ایرانی | شعر از داکتر صالحه واهب واصل
شعر «روح استوار میهن» از داکتر صالحه واهب واصل بازتاب صبر، استواری، دانش و امید زنان افغان است. شاعر زن افغان را نماد روشنایی، آگاهی و افتخار میهن معرفی میکند.
روح استوار میهن
ای زنِ افغان، تو روحِ استوارِ میهَنی
روشنی در شامِ تارِ بد بیار میهَنی
در نگاهت شعلهٔ امید پنهان مانده است
تو نوید قصهٔ امیدوار میهَنی
گرچه بستند با ستم درهایِ علم و دانشت
لیک ای جنس ظریف تو کامیار میهنی
هیچ دیواری نمی بندد رهِ اندیشه را
تو چراغ روشن و با اعتبار میهَنی
از دلِ صبرت هزاران باغ دانش سر زند
تو بهارِ زنده در قلبِ غبارِ میهَنی
گامِ تو آرام اما ریشه در کوه استوار
تو نشان عزم سخت و پایدار میهنی
روزی از آوازِ تو تاریخ هم لرزان شود
تو شکوهِ جاودانِ افتخارِ میهَنی
خیز و روشن مان «واهب» با چراغِ آگهی
تو نفسهای امیدِ روزگارِ میهَنی