اقرار عجز | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل

اگر شعر آفتاب را نخوانده اید میتوانید از طریق این لینک بخوانید  آفتاب | شعر عاشقانه از داکتر صالحه واهب واصل

شعر «اقرار عجز» از داکتر صالحه واهب واصل سروده ای عاشقانه درباره دلدادگی، انتظار، وفاداری و تسلیم در برابر عشق است. شاعر در این شعر از دلبستگی عمیق خود به معشوق و رضایت از خواست و رضای او سخن میگوید.

اقرار عجز

شده عمری که در هــوای تــــو ام
محـــو آن قـامت رســـــای تــــو ام
محشری کــــرده یی بــــه پــا در دل
ای صنـم کشتــــهء وفـــــای تــــو ام
ای کـه در بـــزم عـــاقلان وخــــــرد
مست از عشق با صفـــای تـــــو ام
گر برانی و یــــا بخـــــود خـــــوانی
راضی از هر چه است رضای تو ام
شب و روز اتنظار تـــــو بـــه رهت
سـر بـــه دروازهء ســـــرای تـــو ام
پیش چشمم مشین بــــه بــــزم رقیب
که من ای دوست آشنـــــای تــــو ام
بنــــــوازم بـه یک نگـــــاه کـــه من
زرهء خــــاک پیش پــــای تـــــو ام
همه گویند «واهِب» است شه حسن
لیک من بنـــــده و گــــــدای تـو ام

داکترصالحه واهب واصل

برگرفته از مجموعه شعری «مروارید گمشده»

30-09-2010

هالند

Leave a Comment